حدودا یک ماه و نیم از اقامت ما در تورنتو می گذرد. کم کم به شرایط جدید عادت کرده ایم. گاهی وقتها حال و هوای تابستونهای تهران را داریم. مخصوصا تابستونهای دوران تحصیل. هوای گرم بیرون، باد کولر آبی خونه، میوه های تابستونی، مسافرتهای تابستونی، شب نشینی و گپ زدنهاش شلوغ پلوغی خیابونها و رستورانها مخصوصا فست فودهای دنج. واقعا تهران که بودیم متداولترین تفریحمون بجز رستوران رفتن دیگه چی بود؟ اگر پارک یا سینما هم میرفتیم آخرش به همین ختم میشد. توی خیابونهای اینجا خیلی می بینم که عصرها مردم به پیاده روی یا دو مشغولند جیم بعضی از آپارتمانها هم طبقه هم کفه و مشخصا توش چندین نفر هستند که دارند ورزش می کنند. خیلی مایلم که کم کم بعضی از عادتهای بد زندگیمون را عوض کنیم و به کانادایی تبدیلش کنیم. یکی از اینها ورزشه. تقریبا از وقتی بچه دار شدم هرگز ورزش نکردم. بهانه اش هم فراهم بوده ولی فکر کنم کار خیلی غلطیه. دیگه اینکه اینجا بچه ها شب زود می خوابند. بچه ما عادت داشت اگر ما تا 2 نصفه شب هم بیدار باشیم با ما بیدار باشه ولی الان مدتیه که رویه عوض شده ماکزیمم تا 9 میخوابونمش با هر ترفندی که شده و این خیلی خوبه. چون وقتی خوابه جهانی در آرامش فرو میره و این برای خودش هم بهتره. اینجا اگر توی خیابون بچه ای تا دیروقت بیدار باشه به حساب بی مسئولتی والدینش گذاشته میشه و خیلی بد است.

تا یادم نرفته بگم که بهتره بعد از اجاره آپارتمان حتما به یکی از مراکز ymca مراجعه کنید برای تعیین سطح زبان. البته باید قبلش وقت بگیرید و سر وقت اونجا باشید. حدودا 2 ساعت اونجا کار خواهید داشت. علاوه بر تعیین سطح زبان راهنماییهای ارزنده ای هم توسط کارشناسان اونجا به صورت شخصی می شود که بسیار مفید است. به هر مرکز کمک به تازه واردین دیگری هم رفته باشید به هر حال برای تعیین سطح باید به ymca بروید. از رفتن پشیمان نمیشوید چون راهنمایی های ارزنده ای می کنند. بعد از تعیین سطح به شما پیشنهاد میکنند که به کلاس لینک بروید یا به یکی از کلاسهای پیشرفته دیگر. بعد باید حضوری به جایی که معرفی می کنند بروید که در محدوده منزل شماست و اگر تمایل به استفاده از مهد کودک کلاس هم داشته باشید خودشان برایتان درخواست میدهند. فقط مشکل اینجاست که اغلب اوقات برای اینکه بتوانید به کلاس بروید در waiting list  میروید و استفاده از مهد کودک هم ممکن است انتظار را طولانی کند. 

من اصولا مادر وسواسی هستم. اینقدر که هیچکدام از مهدهای تهران را تایید نمیکردم. با معیارهای من جور درنمیامد. هیچوقت راضی نشدم پسرم به مهد برود حتی به قیمت از دست دادن کارم. ولی اینجا اینقدر محیط مهدکودک شاد و دلچسب و در عین حال ایمن است که هوس می کنی دوباره بچه شوی. شما یادتونه چند بار وقتی داشتین کارتون میدیدن یا بازی می کردین با صدای آژیر قرمز سراسیمه خودتان را به پناهگاه رساندید؟ من هنوزم یادمه داداش کوچولوم چجوری با صدای انفجارهای موشک یک گوشه کز میکرد. خیلی خوشحالم که پسرم این چیزها را ندیده و امیدوارم هرگز نبینه. واقعا بازی کردن بچه ها و قصه گوش دادنشون و شیطونیهاشون در این مهدکودکها دیدنی و لذت بخشه. پسرم  صبح زود به عشق اینکه میخواد بره مهد زود بیدار میشه و با من کاملا همکاری میکنه که حاضر بشه و همش جلو در خونه وایساده میگه برم  day care تا اینکه راه بیفتیم. از خونه تا اونجا را هم میدود. به مربیهاش هم علاقمنده. فکر کنم هنوز فارسی یاد نگرفته انگلیسیش خوب بشه.

در ادامه کلاسهای زبان بگم که بعد از تعیین سطح اگر لول زبانتان 6 به بالا باشد به شما میگویند که بهتر است به جای کلاس لینک یا esl  به کلاسهای پیشرفته تر دیگری بروید. در این کلاسها هم زبان و مکالمه را بصورت پیشرفته تری تمرین میکنید و هم اینکه وارد دوره های رزومه نویسی، کاریابی، یافتن کارهای داوطلبانه و غیره میشوید که در جهت یابی راه برای پیشرفت کمک بسزایی می کند. به علاوه این امکانات برای تازه واردها رایگان است و افراد عادی باید حداقل 300 دلار به بالا هزینه کنند. به زودی از این کلاسها استفاده خواهم کرد و وقتی اطلاعاتم کاملتر شد بیشتر می نویسم.

در مورد گواهی نامه رانندگی هم که باید گواهی نامه را در اینجا ترجمه کنید توسط مترجم رسمی کانادا. اگر سابقه هم دارید باید ممهور به مهر سفارت ایران در اتاوا باشد. وقتی برای امتحان رفتید همان اول کار به front desk مراجعه کردید گواهی نامه و ترجمه را نشان دهید و اعلام کنید که در ایران گواهی نامه داشته اید. بعد بقیه مراحل طی می شود. درباره گواهی نامه رانندگی بقیه دوستان اطلاعات خیلی خوبی نوشته اند مخصوص نگار از وبلاگ مهاجران کانادا. فقط اضافه کنم که هرچه صبح زودتر آنجا باشید سریعتر امتحان میدهید و کارتان زودتر راه میفتد. بعدا اگر به نکته دیگری برخورد کردم اضافه میکنم. 

راستی canada day به آبشار نیاگارا رفتیم. ترافیک راه سیزده بدر های خودمان را تداعی کرد. 4/5 ساعت توی راه بودیم و واقعا خسته شدیم. به شدت شلوغ بود. لانگ ویکند کانادایی ها و آمریکایی ها با هم یکی شده بود و خیلی از مسافرها از آمریکا اومده بودند که از پلاک ماشینشان قابل تشخیص بود. چون جمعه کانادا دی بود و 2 شنبه هم independence day آمریکا بود. واقعا زیبایی و عظمت در این آبشار تجلی پیدا می کند. متاسفانه ما عصر اونجا رسیدیم و نشد زیر آبشار بریم. باید در یک فرصت دیگر و خلوت تر برویم. شب هم آتیش بازی بود که خیلی جالب بود. ترافیک برگشت هم از طبقه هشتم پارکینگی که بودیم شروع شد تا اواسط راه و نزدیکی های صبح رسیدیم خونه و بیهوش شدیم. ولی در کل خیلی خوش گذشت.